©2019 Panenka Magazine

mei 2018

Beste Piet den Boer,

 

Als er dan toch iemand in dit eloquente magazine voor het eerst woorden als ‘slet’ en ‘hoer’ moet bezigen, laat mij het dan maar zijn. ‘Het is een slet! Het is een hoer! Het is de vrouw van Piet den Boer!’ Dat was het niet al te fijnbesnaarde liedje wat de Ajax-fans jou toezongen tijdens de Europacup II-finale in Straatsburg. 1988, ik weet het nog goed. Ik was elf jaar en zat met natte haartjes op de bank. Pyjama aan, glaasje cola en een schaaltje paprikachips voor m’n neus. In die tijd ging ik er altijd wel vanuit dat Ajax zou winnen, met dat idee groeide je op als Ajacied. Ik had Ajax het jaar ervoor immers ook al de Europacup II zien winnen, dus ik ging er gemakshalve van uit dat het ook nu wel het geval zou zijn.

 

Het liep anders. Danny Blind kreeg al vroeg rood. En jij snoerde, vlak na rust, de grote monden van de Ajax-supporters op de enige effectieve manier: door de winnende goal te maken. Ik zie ‘m ook nog zo voor me. Eli Ohana draaide Frank Verlaat dol, waardoor we hem nog steeds Frank te Laat noemen, legde de bal piekfijn voor, jij hoefde alleen maar ja te knikken en daar zei je geen nee tegen. Prima goal. Al dacht ik er op dat moment iets anders over. Met jouw doelpunt zorgde jij voor de eerste kras op mijn supportersziel. Verloren, door een Rotterdammer nog wel, dat doet altijd een beetje extra zeer in Amsterdam. Kijk, tegenwoordig zijn Ajacieden wel wat tegenslag gewend, maar in mijn jeugd was het vanzelfsprekend dat Ajax veel won. Al liep PSV in de tweede helft van de jaren tachtig ook behoorlijk hinderlijk in de weg. 

 

Maar wat een mooi team had KV Mechelen in die tijd. Dat was in die jaren echt een Europees topteam. En dat uit zo’n klein stadje. Het is een beetje alsof Cambuur ineens vanuit het niets de Europese top zou bestormen. Ik ben één keer in Mechelen geweest toen ik een jaar of veertien was, op schoolreisje. Op weg naar Brussel en één nachtje Mechelen tussendoor. We waren dronken geworden. In die tijd kregen kinderen van veertien nog zonder problemen bier en sigaretten, als ze maar betaalden. Wij waren dus flink bakkie geworden en als gevolg daarvan werden we een tikje baldadig en schreeuwden we op straat. Een agent hield ons staande en dreigde ons ‘in de kelder’ te gooien als we niet heel snel normaal zouden gaan doen. Dat deden we dus maar. Nou, hoe het een paar jaar later met kinderen in Belgische kelders afliep hoef ik niet uit te leggen, dus blij dat we daar niet in zijn beland. 

 

Maar ik dwaal af, terug naar jouw team. Keeper Michel Preud’homme die werkelijk onpasseerbaar was in die finale. Dat handige dribbelaartje Ohana. Polleke De Mesmaeker op de rechtervleugel. Noeste werkers als Erwin Koeman en Marc Emmers op het middenveld. Achterin een bikkel als Lei Cleisters. En jij als prima afmaker in de spits. En dat alles onder aanvoering van ‘Haagse Aadje’ de Mos. De Mos was de grote architect van dat prachtige succesteam. Haagse Aadje, die na die finale nog even fijntjes een middelvinger opstak naar het bestuur van Ajax dat hem er drie jaar daarvoor er uit had geknikkerd. Ik zie het allemaal nog glashelder voor me. Alles viel in die periode perfect samen. KV Mechelen zou na die periode nooit veel meer presteren. Aad de Mos trouwens ook niet.  

 

Aad de Mos schnabbelt tegenwoordig nog wat bij als voetbalanalist en dat is op zich best vermakelijk. Aad de Mos heeft het namelijk altijd fout. Op het moment dat Aad voorspelt dat jouw favoriete club het goed gaat doen, moet je ernstig vrezen voor het tegenovergestelde. Wij zijn altijd doodsbang als Aad Ajax tipt als kampioen. Gelukkig stelt ‘Nostraaddemos’, zoals hij bij ons in het voetbalcafé wordt genoemd, zijn mening elke week weer bij en zo leeft iedereen het hele seizoen tussen hoop en vrees. 

 

KV Mechelen stond dit jaar zo laag dat ze uit zowat uit de krant pleurden en degradeerde vrij kansloos. En bij Ajax is het, net als in de jaren tachtig, weer eens een lekkere bende. En hoewel je de bezorger van mijn eerste supporterskrasje bent, hoop ik dat het je goed gaat, Piet, en dat het leven je goed behandelt. Ik wens je het allerbeste. En doe ook de welgemeende groetjes aan mevrouw Den Boer. 

 

Met vriendelijke groet,

Rodney Rijsdijk   

5 JAAR 

PANENKA MAGAZINE

Tja, hoe start je een voetbaltijdschrift? Geen idee eigenlijk. Ideeën voor verhalen in overvloed, maar het produceren van een magazine vormt echt een hoofdstuk apart.