Door: Jouke Bosma

 

Het voetbal in Guangzhou is heel anders georganiseerd dan dat in Nederland. Zo goed als alle voetbalclubs trainen kinderen tot ze 12 of soms 13 jaar oud zijn en stoppen daarna. Kinderen gaan dan naar de middelbare school en ze hebben, buiten het schoolteam om, simpelweg geen tijd meer om te voetballen. De enige competities die er voor deze leeftijd zijn, zijn dus de competities tussen de scholen. Dit heeft ook gevolgen voor competities voor volwassenen.  Die zijn er hierdoor namelijk ook amper. 

Buiten de twee professionele leagues zijn er heel weinig competities waar 11 tegen 11 op redelijk niveau gespeeld wordt. En als ze er al zijn, zijn het voornamelijk competities tussen teams van universiteiten. 
Voetbal voor volwassenen zoals dat in Nederland georganiseerd is, met veel verschillende niveaus onderverdeeld in klassen is dus absoluut niet aanwezig. Chinese mannen die toch wel willen voetballen maken vaak zelf een team met vrienden en moeten zelf een veld en tegenstander regelen om een balletje te trappen. 

 

Geen competitie, wel toernooitjes
Veel veldeigenaren spelen hier wel slim op in door toernooitjes te organiseren en zo veel teams op dezelfde plek bij elkaar te laten spelen. Als Hup Hup Akademie, daar ben ik trainer/coach, hebben wij met de coaches en een aantal ouders van onze studenten ook meegedaan, en zoals natuurlijk bij een Nederlandse voetbalschool hoort, eindigden we op de tweede plek. 

Deze toernooitjes worden heel serieus genomen, er worden scheidsrechters geregeld, er wordt fanatiek gevoetbald, grote bekers uitgereikt en alle teams hebben een echt tenue met naam en rugnummers achterop. 
Een groot nadeel is echter dat het altijd 5x5 of 7x7 toernooitjes zijn. De keren dat ik in de driekwartjaar die ik nu in Guangzhou woon in een 11x11 wedstrijd heb gespeeld, zijn op de vingers van een hand te tellen. 

Geen Google, Facebook of Twitter


Hoe leuk deze toernooitjes ook zijn, het niveau is er niet al te hoog. Dus ik ging al vrij snel opzoek naar groepen waar op een hoger niveau wordt gespeeld. 

Guangzhou is een van ’s werelds grootste handelssteden, dus ik dacht dat het vinden van groepen waar expats voetballen geen probleem moest zijn. Dat viel toch een beetje tegen, doordat er niet veel informatie op internet staat, google, facebook en twitter zijn bijvoorbeeld geblokkeerd, is het vrij moeilijk om deze mensen te vinden. 
Alles gaat hier via-via, iemand uit je netwerk moet je toevoegen aan andere WeChat groepen of voorstellen aan anderen die je dan weer verder kunnen helpen. En na een tijdje gaat het balletje dan vanzelf wel rollen. Waar het een tijdje duurde voordat ik de eerste groep gevonden had, zit ik nu in meer dan 10 verschillende voetbalgroepen.

Mix van Chinezen en buitenlanders


En dan blijkt het voetbalaanbod in Guangzhou toch heel divers te zijn. Van fanatiek 8x8 voetbal met een gemixt team van expats en Chinezen tot 5x5 met een Franse groep waar de nadruk vooral op een borreltje achteraf ligt. 
Zelfs de coronatijd weerhield een aantal groepen er toch niet van om toch te gaan voetballen. Er werden om de dag 20 man opgetrommeld en er werd handig gebruik gemaakt van een fietswiel om een gat in het hek te maken, waardoor we toch nog het veld op konden. 

De plek waar op het hoogste niveau wordt gevoetbald is de International Football League of Guangzhou. Dit is een competitie waarin 12 teams een dubbele competitie spelen met als doel het winnen van de 10.000 rmb die wordt uitgereikt aan de winnaar. Het zijn voornamelijk internationale teams, zo heb je een Braziliaans, een Colombiaans, een Russisch, een Engels en een Afrikaans team, plus een aantal gemixte teams. 

Samen met de Russen


Ik werd door het Russische team gevraagd en heb dus de laatste paar wedstrijden voor het Chinees nieuwjaar met hun gespeeld. Op zondagavond speelt elk team een wedstrijd en is het een drukte van belang met families en vriendinnen die komen kijken. 

Elk team heeft wel een paar spelers die op een hoog niveau, sommigen zelfs professioneel, hebben gevoetbald en het gaat er dan ook hard aan toe op het veld. 
Met het Russische team moesten we echter onze draai nog een beetje vinden en stonden we in de winterstop op een zesde plek. 

Spelen om de Corona Cup


Nu, begin Juni, is het nog steeds winterstop. Veel buitenlanders gingen ten tijde van het Chinees Nieuwjaar naar het eigen land, naar familie of om te genieten van vakantie in een ander land. 
Nu de grenzen gesloten zijn door het coronavirus is het voor veel van deze mensen niet mogelijk om terug te keren naar China. 
Zo zijn er van ons team, wat normaal gesproken uit 20 man bestaat, op dit moment nog maar vier in Guangzhou. 
Elk team heeft dit probleem en de competitie zal dan ook wel geannuleerd worden. Met de velden die nu wel allemaal open zijn is dit natuurlijk eeuwig zonde. 
Daarom is er een speciale ‘Corona Cup’ georganiseerd, waar spelers uit de league samen teams vormen en het tegen elkaar opnemen. En wij van de Hup Hup Academie zijn eerste geworden, we hebben de eerste Corona Cup gewonnen.

Zo zijn er, ook in deze tijd, gelukkig nog veel mogelijkheden om zelf te voetballen hier in Guangzhou. Toch kan het voetbal hier bij lange na niet tippen aan het Nederlandse amateurvoetbal, met die mooie grasvelden en ouderwetse sportparken. 

Fotobijschriften:

  1. De eerste Corona cup voor coaches van de Hup Hup akademie, nummer 10 is Jouke Bosma

  2. Velden zijn niet altijd beschikbaar, dan maar het dak van de supermarkt op.

  3. Team van de Hup Hup Academie >15 wint toernooi

  4. Met een team van assistenten speel ik, nr 10,  een keer in de week

  5. Soms is het hek dicht. Met een fietswiel als sleutel kom je er toch op het veld.

  6. 5 tegen vijf wordt het meest gespeeld.

Hup Hup Academie wint Corona Cup 2020

Voordat ik naar Guangzhou ging hoopte ik dat ik zelf ook nog kon blijven voetballen in China. Na vooraf wat rondvragen aan mensen die al in Guangzhou waren geweest werd het echter nog niet echt duidelijk of dit zou gaan lukken. Gelukkig heb ik mijn voetbalschoenen destijds toch ingepakt, want intussen speel ik wekelijks zo’n drie wedstrijden. En de mooiste was de finale om de Corona-cup 2020.

©2019 Panenka Magazine