Foto's: Joshua de Bruin

Een avondwedstrijd bij de shits van Hibernian 

 

Miquel Nelom! Normaal gesproken zou een verdediger een nachtmerrie moeten zijn voor de tegenpartij maar bij Nelom is het andersom. Het is de droom van elke tegenstander om tegen hem te voetballen. Elke tegenstander had/heeft hoop zodra Miquel Nelom op het wedstrijdformulier stond/staat. Het is de man die ik misschien wel het meest vervloekt heb wanneer ik hem om de 2 weken in de Kuip zag stuntelen. Foute passjes werden afgewisseld met voorzetten die de ‘16’ niet haalden en bij een onnodige penalty stond de ‘Lord’ altijd aan de basis. De vreugde bij mij en vele andere Feyenoorders was dan ook enorm toen in januari 2018 bekend werd dat hij naar Sparta zou vertrekken. Ik had gezworen om nóóit meer naar Miquel Nelom te kijken. De maanden van rust vlogen voorbij en ik was sinds 7 voetbalseizoenen gelukkiger dan ooit, tot 19 februari! Op deze dag kocht ik 2 tickets voor Hibernian – Rangers FC. Een heerlijk affiche! Na het bestellen van deze tickets keek ik uit nieuwsgierigheid of we nog bekenden tegen konden komen. Tot mijn grote schrik zie ik bij Hibernian de naam Miquel Nelom staan! De ‘verdediger’ is in Edinburgh neergestreken. De kans op een wedstrijd vol met irritatie ligt dus in het vooruitzicht!

Door Joshua de Bruin

Vorig seizoen hebben wij Hibernian al eens zien spelen. Toen gaven de Hibs een 2-0 voorsprong weg tegen Motherwell. Het mooie stadion, de locatie, het schitterende tenue en het prachtige clublied hebben ervoor gezorgd dat ik een zwak voor Hibernian heb gekregen. Zodoende stond dus een revisit op het verlanglijstje. Een avondwedstrijd tegen één van de grootste club van Schotland onder de lichten van het Easter Road stadion is dus de revisit.

 

Na een middagje toeristje spelen pakken wij, mijn vriendin en ik, de bus richting Easter Road. In de dubbeldekker zien wij al groen-wit geklede mensen. Wij stappen dus gewoon uit wanneer zij eruit gaan en gaan gewoon de stadionlichten in de verte en de mensenmassa volgen. Zo gezegd, zo gedaan! Na een kleine 10 minuten komen wij aan bij Easter Road. Een mooie stadionnaam bij een nog mooier stadion. Het groen-witte stadion ligt middenin een woonwijk, heeft 4 open hoeken, 2 ringen en 3 verschillende tribunes. Elke tribune staat tevens dicht op het veld. De knusse ticketoffice maakt het plaatje helemaal compleet. Mijn lieftallige vriendin geeft mij het uitshirt en zo ben ik dus ‘Hibernianready’.

 

Voor beide ploegen is dit niet zomaar een wedstrijd. Hibernian is nog in de race om deel te nemen aan de kampioenspoule. De club staat nu 6e met 41 punten, achtervolgers St. Johnstone en Motherwell hebben er 3 en 4 minder. De Rangers hebben zich al verzekerd van de kampioenspoule. De club staat op de 2e plek met 8 punten minder dan aartsrivaal Celtic. Met nog 2 Old Firms op het programma is de ploeg nog vol in de race voor de eerste titel sinds 2011. Glasgow Rangers werd op 12 juni 2012 failliet verklaard, een zwarte dag in de geschiedenis. De geplaagde ploeg moest terug naar het 4e niveau en het onmogelijke gebeurde. Binnen 4 jaar keerde de club terug op het hoogste niveau. De hunkering naar de titel is dus enorm. De spelers zullen dus gesteund worden door een uitverkocht uitvak. Een volledige korte zijde zal volledig bestaan uit uitsupporters. Verder zal Easter Road bijna volledig vol zitten met hoofdstedelingen.

 

Ondertussen zijn wij door de turnstiles gelopen en hebben ons plaatsje aan de lange zijde gevonden. We zitten nagenoeg precies ter hoogte van de middenlijn achter de dug-outs. Na een kwartiertje betreden de spelers het veld voor de warming-up. Tot groot genoegen zie ik niet iets of iemand die op Nelom(p) lijkt. Gauw pak ik mijn mobiel, open snel ‘’Flashscore’’ voor de opstelling en wissels. Tot grote vreugde zie ik dhr. Nelom niet in de basiself staan, zelfs op de bank is er geen plek dus dat wordt een plekje op de tribune. Als hij maar niet naast komt te zitten…. In Edinburgh hebben ze de onkunde van Nelom gauw gezien. Had mijn cluppie dat maar gedaan, dat had bij iedereen heel veel pijn in de ogen gescheeld! Maar goed, de spelers zijn ondertussen warmgelopen, terug de kleedkamer ingegaan en lopen nu achter de scheidsrechter het veld op. Vanaf minuut 1 gaan de Rangers vol op de aanval. Hibernian speelt vooral bikkerhard en heel slecht. Hoewel ik als speler bij de lokale F.C. in de 6e klasse absoluut geen furore maakte zou ik gemakkelijk mee kunnen doen bij dit team. Op het moment dat je denkt dat een schot niet nog hoger in de tribunes kan, vliegt er dus weer een bal nóg hoger in de tribune. Voorzetten vliegen aan de andere over de zijlijn en passjes belanden in de voeten van één van de Rangers-spelers of gaan ook de zijlijn over. Hibernian middenvelder Omeonga, beter bekend als Fucking Asshole, kan dit als beste óf als slechtste, het is maar hoe je het bekijkt. De irritatie is voelbaar. De shits, fucking hell en my god vliegen je om de oren. Zelfs mijn vriendin, die het verschil tussen een sinaasappel en een voetbal niet ziet, ergert zich aan het beroerde spel. Een supporter van de thuisclub kan het niet meer aanzien, rent het veld op en zoekt de confrontatie met Rangers’ rechtsback Tavernier. De politie grijpt de gek snel in zijn kraag en mag mee naar het buiten. Het uitvak maakt er ondertussen een heerlijk feestje. Naast de 11 spelers op het veld overheerst de uitpartij ook op de tribunes. De meegereisde fans maken er een onwijze herrie van. Zij smeken om een goal en schreeuwen de spelers naar het doel toe. Wonder boven wonder staat het in 42ste minuut nog 0-0. Na een spaarzame veelbelovende aanval van Hibernian counteren de Rangers razendsnel en schiet middenvelder Candeias wonderschoon de 0-1 op het scorebord. Het uitvak ontploft letterlijk van vreugde. Zelfs mijn vriendin, die nog steeds het verschil tussen een sinaasappel en een voetbal niet ziet, vindt dit ook wel héél gaaf om te zien en te horen. Zodoende wordt er dus met 0-1 tussenstand gerust.

 

De Hibs mogen de Rangers op hun blote knietjes bedanken dat het nog maar 0-1 staat. Ondertussen is het ook lekker hard gaan regenen. De man naast mij, gelukkig géén Miquel Nelom, ziet er hierdoor nog somberder uit. Nu maar hopen dat zijn 11 helden/shits zijn avondje nog goed kunnen maken.

 

De spelers komen het veld weer op en dus gaat de 2e helft in de stromende regen op een kleddernat veld weer van start. De rollen zijn nu compleet omgedraaid. De Rangers komen er niet meer uit en Hibernian is via de counter levensgevaarlijk. Zo faalt middenvelder Horgan oog-in-oog met keeper McGregor en heeft het spitsenduo het vizier meerdere malen niet op scherp. Qua sfeer van de thuissupporters is het ook helemaal omgeslagen. De passie en strijd druipt er vanaf, wedstrijdbeleving ten top! Nu alleen nog hopen op een goaltje! Na zo'n 20 minuten komt Rangers weer terug te wedstrijd in en gaat het weer vol op jacht naar die bevrijdende 0-2. Deze lijkt er ook te komen maar uit een heerlijk typische scrimmage redt centrale verdedigende middenvelder Milligan zijn club door de bal van de lijn te halen. Een paar minuten later wordt  een aanval van Rangers knap onderschept waarna Hibernian mag counteren, McNulty geeft een voorzet naar collegaspits Kamberi en die glijdt de bal keurig in het doel; 1-1. Nu staat Easter Road volledig op zijn kop! Niet alleen Easter Road maar de hele wedstrijd staat nu op zijn kop. Met nog dik 15 minuten te gaan, gaan beide ploegen vol voor de overwinning. Dit brengt de sfeer alleen maar ten goede. In de 79ste minuut is huidig Rangers trainer én Liverpool legende Steven Gerrard het gepruts van zijn aanvallers zat en brengt, tot grote vreugde van het uitvak, oud gediende Jermain Defoe in het veld. In de zenuwslopende slotfase krijgen beide teams nog een aantal reuze kansen. Hibernian speler McGregor krijgt na een duw zijn 2e gele kaart. Een heerlijk opstootje volgt waarbij nog 2 spelers een gele prent krijgen. De druk op het doel van Hibernian neemt nog meer toe. In de allerlaatste seconde krijgt Rangers nog een vrije trap op zo'n 20 meter van het doel, een kansrijke positie. Linksback Halliday staat achter de bal en neemt de aanloop, heel het stadion houdt zijn adem in, Halliday schiet.... en de bal vliegt op lat! De scheidsrechter fluit direct af en dus kan er gejuicht worden in het stadion. Ondanks dat de Hibs ook nog dé kans hebben gekregen op de 3 punten voelt dit toch als een overwinning, zeker op basis van de 1ste helft.

 

De spelers worden bedankt, de sombere man naast mij heeft opeens een lach. Ik geniet nog even na van een klassieke Schotse schopwedstrijd en van Easter Road. Helaas wordt het clublied niet opgezet, tja... dan moeten we maar eens terug!   

©2019 Panenka Magazine