©2019 Panenka Magazine

Eerst het volkslied en de vlag
Het stadion doet me enigszins denken aan het stadion van AS Monaco, met aan een kant geen tribune maar een gebouw en een sintelbaan om het veld. De capaciteit is 18.000, maar het zit eigenlijk nooit vol en ook vandaag zijn er (ondanks de aanwezige Evergrande fans) veel lege plekken te zien. We komen gelijk binnen met de opkomst van de spelers, maar niemand in het stadion lijkt hier echt aandacht aan te schenken (op een fanatiekeling met sjaal na.) Pas als alle spelers op een lijn staan en als ze een kwartslag draaien, gaat de aandacht van de rest van het stadion ook naar het veld. Of, beter gezegd, naar de vlaggenmast met de Chinese vlag naast het veld. Voor iedere wedstrijd wordt namelijk eerst het Chinese volkslied gespeeld, waarna een groot gejuich losbarst: de wedstrijd kan beginnen. 

Bekende namen
De opstelling worden ook hier vlak voor de wedstrijd omgeroepen en ik ben toch verrast over de namen die ik hoor. Bij Guangzhou R&F is bijvoorbeeld Moussa Dembele de leider op het middenveld en bij Beijing staan Renauto Augusto en Cedric Bakambu in de basis. Nog een opvallende naam is die van Lin Lu, al heeft dit vooral te maken met de naam van deze nummer 23 op het shirt. 


Verder staat de wedstrijd onder leiding van niemand minder dan Mark Clattenburg. De grootste naam op het veld is echter de Israëlische Eran Zahavi, al drie jaar op rij topscoorder van de competitie en ook dit jaar scoort die erop los: gemiddeld 1 x per 79 minuten. 

Ondanks, of misschien juist als gevolg van, deze grote namen is het een tamelijk bizarre wedstrijd. Over het algemeen is het een erg laag niveau, de makkelijkste dingen gaan mis en al gauw is er geen 'middenveld' meer te zien is. Toch zitten er ook hele mooie momenten tussen, vaak door een actie van een van de "Europese" spelers. Renato Augusto en Bakambu vinden het na een klein halfuurtje wel genoeg geweest en schieten in een tijdsbestek van 5 minuten de hoop op een kampioensfeestje van Evergrande aan gort: van 0-0 in minuut 28 naar 0-3 in minuut 33.  

Negentig minuten zwaaien met de vlag
Ondanks het lage niveau en de lage supportersopkomst wordt er wel meegeleefd op de tribune. Bij elke willekeurige lange bal die door R&F naar voren wordt geschoten waar ook maar één aanvaller (hoe kansloos het ook is) achteraan rent zie en hoor je een groot gedeelte van het stadion hoopvol opveren, gevolgd door een gezamenlijke ‘oehh’ of ‘ah’. Daarnaast zit er in het vak naast ons zowaar een ‘harde kern’, waar met trommels, vlaggen en luidsprekers de moed er toch ingehouden wordt. Het meest spectaculair zijn de vlaggenzwaaiers, die het voor elkaar kregen om de hele wedstrijd lang precies synchroon de vlaggen te bewegen, een fraai stukje Chinese discipline. De enige momenten dat het hele stadion te horen is, is na twijfelachtige beslissingen van Clattenburg. Want ook in China is de VAR al geïntroduceerd. Bij de twijfelachtige momenten wacht iedereen in het stadion eerst keurig tot de bal uit het spel is en het spel dus stil ligt, waarna het hele stadion in koor ‘V-A-R, V-A-R’ scandeert, met het bijbehorende gebaar. In deze wedstrijd mocht het helaas niet baten. 

Gratis kaartjes voor scholieren
In de 48e minuut schiet oud ADO-spits Zhang de 1-4 binnen, wat later de eindstand blijkt te zijn. Opvallend is de aanhoudende stroom van supporters die gedurende de hele tweede helft voor ons vak langs richting de uitgang loopt. Rob vertelt me dat Guangzhou R&F de grootste moeite heeft om het stadion vol te krijgen en daarom naar scholen gaat om kinderen (en ouders) gratis kaartjes voor wedstrijden te geven. Het grootste deel van deze mensen vinden er na een helft niet veel meer aan en besluit dan maar naar huis te gaan. Hiermee wordt het nog maar eens duidelijk hoe weinig voetbal eigenlijk leeft in de Chinese cultuur. 

Seizoenkaart voor een prikkie
Toch heeft dit ook voordelen. Zo kan iedereen van de Fuligans hierdoor elk seizoen een geweldige deal scoren. Voor een seizoenkaart rond de middenlijn betalen ze omgerekend 90 euro per seizoen. Dit lijkt misschien niet eens zo goedkoop, maar daar krijgen ze ook gratis het nieuwe uit- en thuisshirt bij en ze krijgen voor een aantal uitwedstrijden per seizoen alles vergoedt zoals hotelovernachtingen, reiskosten en zelfs eten en drinken. 

Inmiddels is de wedstrijd afgelopen, de spelers van beide teams lopen weer naar de middenlijn om zich in een lijn op te stellen en nog een keer handen te schudden, wordt hier zowel voor als na de wedstrijd gedaan. Twee wisselspelers komen het veld opgerend met een doek waar vast iets als ‘bedankt voor de steun en tot volgend seizoen’ op staat. De spelers lopen hiermee gezamenlijk een rondje door het, op het vak van de ‘harde kern’ na, lege stadion en sjokken vervolgens richting de kleedkamer. Wij lopen het stadion uit, in de straatjes worden nog steeds shirtjes verkocht. Er liggen meer shirtjes van Guangzhou Evergrande en de grote clubs uit Europa dan van R&F zelf. We gaan weer naar het zelfde winkeltje om nog wat biertjes te drinken en het wordt al vrij snel rustig rondom het stadion. Totdat, een minuut of 20 na de wedstrijd, de gehele politiemacht tegelijk het stadion uit komt gemarcheerd. Dat was weer een erg indrukwekkend gezicht, waarvan ik helaas geen foto’s mag maken. 

Op de fiets terug naar huis denk ik toch na over de goede deal van de seizoenkaart van de Fuligans. Die Away-days klinken als een makkelijke en goedkope manier om de rest van China te ontdekken. Misschien een leuk idee voor volgend jaar. 


Ach, ik heb nog even om er over na te denken. Tot 1 maart, dan gaat het nieuwe seizoen van de Chinese Super League van start. 

De Chinese Super League

Voor de wedstrijd wordt het Chinese volkslied gespeeld

Inmiddels zit ik al bijna drie maanden in China en begin ik het toch wel te missen dat ik niet meer eens in de twee weken in de Johan Cruijff ArenA zit om een lekker potje voetbal te bekijken. Gelukkig wordt er in Guangzhou ook op het hoogste niveau gevoetbald. Sterker nog, er zijn hier twee clubs actief in de Chinese Super League: Guangzhou Evergrande en Guangzhou R&F. 

Guangzhou Evergrande is de grootste en rijkste club van China. In Nederland onder meer bekend van de poging om David Neres te verleiden naar China te komen. Guangzhou R&F is de tweede club van Guangzhou en ze presteren dan ook een stuk minder goed. Toch heeft deze club wel een veel sterkere link met Nederland. Ajax heeft namelijk een samenwerkingsverband met de jeugdopleiding van deze club. Het stadion van het jeugdcomplex is onlangs bijvoorbeeld nog omgedoopt tot het Edwin van der Sar stadion. 

Supporters uit groot Brittannië
Op uitnodiging van Fuligans, een van de supportersgroepen van Guangzhou R&F, kon ik naar de laatste thuiswedstrijd van het seizoen. Fuligans is een groep (zo’n 40 man) met voornamelijk expats uit Engeland, Schotland en Wales die het misten om elke week in een voetbalstadion slap te lullen en bier te drinken, waardoor ze een aantal jaar geleden besloten deze supportersgroep op te richten. Ik had afgesproken met Rob, een ietwat eigenaardige Schot, die me meteen vol trots over het winkeltje dat ze hebben gevonden waar je 0,6 liter bier kan halen voor omgerekend zo’n 80 cent. Verder is er rondom het stadion niet veel anders dan bij (grote) clubs in Europa: veel mensen die (neppe) shirtjes verkopen en veel verkopers die kaarten voor woekerprijzen aanbieden. 

Gemoedelijk sfeer
Het is de voorlaatste wedstrijd van de competitie en waar R&F al helemaal uitgespeeld is, staat er voor de tegenstander (Beijing Guoan) nogal wat op het spel. Beijing staat namelijk tweede met 2 punten achterstand op, uitgerekend, Guangzhou Evergrande. Met andere woorden: bij puntverlies van Beijing vandaag bij R&F en winst van Guangzhou Evergrande, is de stadsgenoot en rivaal van R&F opnieuw kampioen. Hierdoor is er voor de wedstrijd naast al het blauw van R&F ook genoeg rood van Evergrande te zien, toch is de sfeer heel gemoedelijk. 


Na een aantal biertjes met de mannen van Fuligans wordt het toch gauw tijd om het stadion in te gaan. Hier is het voor het eerst weer echt te merken dat we toch echt nog steeds in China zijn. Zo is het aantal politiemannen en voetbalfans bijna 1 op 1 en moeten we drie keer in de rij voor een tassencontrole. Daarnaast is het hier ook de gewoonste zaak van de wereld dat er een gezichtsscan wordt gemaakt tijdens de kaartjescontrole. Na al deze controles kunnen we eindelijk het ‘Yuexiushan stadium’ in en hobbelen we rustig naar onze plek op de tribune.