Naam en telefoonnummer opgeven
De meest rigoureuze aanpak die ik heb gezien was in een boekwinkel. Hier deden ze niet alleen aan de gebruikelijke temperatuurchecks, maar moest ik zowel voor als na bezoek mijn handen wassen met desinfecteergel en mijn telefoonnummer en naam opschrijven. Na het desinfecteren kreeg ik een zakje met twee plastic handschoenen, of ik die even aan wilde trekken tijdens mijn bezoek. Zo wordt dus alles op alles gezet om verdere verspreiding tegen te gaan, en het lijkt zijn vruchten af te werpen.

Kinderen krijgen online les
Qua werk zal het voorlopig nog wel rustig voor mij blijven. De scholen zijn nog steeds niet open en de overheid is hier ook terecht erg behoudend mee. In plaats van les op school, zijn bijna alle scholen daarom overgegaan op online klassen. Het is helaas nogal lastig om online voetbaltraining te geven. Toch doet mijn bedrijf, de Hup-Hup-Academie,  zijn uiterste best om dit op te vangen. Vorige week zijn we begonnen met het dagelijks verzorgen van 30 minuten online ‘voetbaltraining’. Als de “online schooldag” van de kinderen afgelopen is, starten twee trainers van ons de training, waarin ze oefeningen laten zien die de kinderen thuis kunnen doen. Zoals ik vorige maand al aankondigde, wordt dit alles gedaan met mondkapje op.

Het blijven kooplieden
Op zich een heel goed initiatief, zo houden we de kinderen in beweging. Dit is echter niet het enige doel van deze lessen. In elke les komt namelijk wel minimaal een oefening voorbij met een product van ons moederbedrijf dat bijna niemand in huis heeft. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een klein rebound netje, een balnet of een minidoeltje. Achterliggende gedachte is dus het aan de man brengen van deze producten, er moet natuurlijk ook in deze tijd wel ergens geld vandaan gehaald worden.   

Ik hoef deze ‘trainingen’ niet te verzorgen, mijn Chinees is namelijk nog niet goed genoeg en het kost teveel tijd om alles te vertalen. Ook zelf voetballen of andere activiteiten doen zit er nog niet echt in, aangezien de meeste plekken nog gesloten zijn. De komende tijd zal voor mij dus niet heel enerverend zijn en ik ga dit maar proberen te gebruiken om mijn Chinees op te krikken. Hopelijk duurt dit niet te lang en wordt alles snel weer enigszins normaal, want ik kan eerlijk gezegd niet wachten om weer op het veld te staan. 

Terug in China – De vakantie is voorbij

Na uiteindelijk een maand in de Filipijnen en Cambodja te zijn geweest werd het eind februari weer tijd om terug te gaan naar China. Niet wetende wat ik in China aan zou treffen en zonder duidelijkheid van mijn werk of ik überhaupt kon werken, stapte ik in Phnom Penh op het vliegtuig richting Guangzhou. 

Door: Jouke Bosma

 

Meteen in het vliegtuig werd al duidelijk dat iedereen nog erg op zijn hoede is. Zes stoelen van mij af zat een man die flink zat te zweten en te hoesten en die water dronk alsof zijn leven ervan af hing. Hij werd uiteindelijk gecheckt door de stewardess en hij bleek zowaar koorts te hebben. De man werd vervolgens achterin het vliegtuig gezet en nog een minuut of 10 extra onderzocht, alvorens hij werd verzocht het vliegtuig te verlaten. Zo was de toon dus gezet. 

Elk nadeel heb z’n voordeel

Na landing in Guangzhou zat ik, ondanks de extra gezondheidschecks, binnen no-time in de taxi richting huis. Het vliegveld was compleet uitgestorven waardoor ik nergens hoefde te wachten, elk nadeel heb zijn voordeel. Er is al wat meer verkeer en ook meer leven op straat dan toen ik hier wegging, dus het gaat de goede kant op. Eenmaal in de stad aangekomen blijkt hoe ze dit voor elkaar gekregen hebben. 

Persoonlijke QR-code
Iedereen die terugkeert naar Guangzhou moet namelijk via een app medische gegevens en zijn reisgeschiedenis invoeren, waarna je een persoonlijke QR-code krijgt. Deze QR-code heb je vervolgens nodig om bepaalde plekken binnen te komen. Zo ook om de wijk waar ik woon, binnen te komen. Alle toegangswegen naar mijn wijk zijn afgezet, op vier straten na. In deze straten staan checkpoints waar je QR-code en temperatuur wordt gecontroleerd voordat je naar binnen mag.  Ook bij nagenoeg alle andere openbare plekken, zoals bij parken en winkels en ook bij de kappers, wordt je temperatuur eerst opgenomen en moet je verplicht een mondkapje op. 
Daarnaast zijn de meeste restaurants overgegaan op alleen afhaalmaaltijden, of ze moeten tafels hebben die minimaal twee meter van elkaar af staan.

©2019 Panenka Magazine