©2019 Panenka Magazine

VOETBALPLEZIER AM OSTERDEICH

januari 2018 - Alexander Wever

 

Ieder weekend opnieuw trekken massa’s Nederlanders oostwaarts de grens over om zich te goed te doen aan bier, bratwurst en een pot Bundesliga-Fussball. Met name clubs als Schalke 04, Borussia Mönchengladbach, 1.FC Köln en Borussia Dortmund zijn vanwege hun gunstige ligging gewilde reisobjecten. Voor de Noord-Nederlandse voetballiefhebber is Werder Bremen de dichtstbijzijnde club. Een sfeerverslag van de wedstrijd tegen TSG Hoffenheim. Het is zaterdagochtend even voor 10, als de trein naar Weener het Groninger hoofdstation verlaat. Onder een grijs wolkendek trekt het vlakke Oost-Groninger landschap voorbij. Ooit maakten de herenboeren hier de dienst uit. Tegenwoordig staat het gebied met name bekend om de bevolkingskrimp.

Na een klein uur staren over de weilanden, zegt de stem over de intercom dat station Weener in aantocht is en dat de bus naar Leer “vor dem Bahnhof” vertrekt. Het woord “Bahnhof” doet deze plek wel heel veel eer aan. Er is slechts één in gebruik zijnd spoor. De bushalte wordt bereikt door een door onkruid overwoekerd ander spoor over te steken, om vervolgens over een smal tegelpad en een oneffen straat richting de grote weg te lopen. Gelukkig is er een goede aansluiting. Binnen tien minuten is de bus er al. Veel meer tijd om dit slapende dorpje te verkennen, heeft een mens ook niet nodig. 

 

Was de reis tot aan Leer nog rustig en relatief eenzaam, op het station van Leer is het gedaan met die rust. Voor het station en op het perron hebben zich al aardig wat supporters met groen witte sjaals en andere fanartikelen verzameld. Het zijn overduidelijk fans van Werder Bremen. Ook al is het middaguur nog niet gepasseerd, met halve literflessen gerstenat die onvermijdelijk bij de Duitse voetbalsupporter lijken te horen in de hand. Een onvertogen woord valt er niet. Sterker nog, één van de supporters heeft er ’s ochtends vroeg bij het opstaan aan gedacht om zijn cd-speler mee te nemen. Het treft dat de cd met Werder Bremen-hits er nog in zat. Het zorgt in elk geval voor een sfeervolle wachttijd op de trein naar Bremen Hauptbahnhof.

 

Op de tussengelegen stations wordt de Bremer fanschare, en daarmee ook de gezelligheid, groter en groter. Tegen één uur komt de trein aan in de speelstad en verspreiden de passagiers zich samen met de passagiers van de andere treinen over de kroegen in de binnenstad.Het Weserstadion van Werder Bremen (één van de weinige Duitse stadions die nog bespaard zijn gebleven van een lelijke sponsornaam) is uiteraard met de Strassenbahn te bereiken. Maar voor iemand die nog wel een half uurtje over heeft, is lopen ook een optie.

 

De wandeling voert langs een watertje door een klein park in de binnenstad en vervolgens over de Osterdeich langs de rivier de Weser. Van ver is het idyllisch langs een bocht in de rivier gelegen stadion al te herkennen aan de vier grote lichtmasten die boven het veld hangen. Waar vroeger navigatie vrijwel overbodig was om een stadion te kunnen vinden (zoek de lichtmasten en loop erop af), is het Weserstadion helaas ook hierin inmiddels vrijwel uniek geworden. Hoewel het nog ruim een uur duurt voordat de wedstrijd begint, is het al gezellig druk voor het stadion. Het is onmogelijk om aan de geur van de Bratwurst te ontkomen, terwijl ook hier het bier uiteraard weer in overvloed aanwezig is. Tussen de in het groen gestoken Bremen-Fans vallen enkele in het blauw uitgedoste supporters van Hoffenheim op. Lastig gevallen worden ze niet. In tegendeel, er wordt vriendelijk met elkaar over voetbal gediscussieerd. Zoals dat in Duitsland over het algemeen bij alle wedstrijden gaat, enkele verhitte derby’s daargelaten. 

 

Werder  Bremen bezet momenteel de zestiende plaats in de Bundesliga. Aan het einde van het seizoen zou deze plaats een play-off duel om promotie/degradatie betekenen met de nummer drie van de Tweede Bundesliga. De glorie van de jaren onder de legendarische trainer Otto Rehhagel is al een tijd vervlogen.  De culttrainer diende de club van 1980 tot 1995 en veroverde eind jaren tachtig, begin jaren negentig een aantal landstitels in Duitsland. In 2004 herhaalde zijn voormalige speler Thomas Schaaf dit kunststukje als trainer nog eenmalig. Sinds het laatste seizoen in de Champions League (2010/2011) is echter een neerwaartse spiraal ingezet. Door het ontbreken van het grote geld uit het miljoenenbal zijn de Noord-Duitsers inmiddels verworden tot een degradatiekandidaat en missen geniale spelers als Johan Micoud en Diego. Dit seizoen moeten alle zeilen worden bijgezet om de teloorgang niet te laten eindigen in de Tweede Bundesliga. 

 

Tegenstander TSG Hoffenheim bewandelt de laatste decennia juist de omgekeerde weg. Tot en met de eeuwwisseling was het een amateurclub, zoals er dertien in een dozijn gaan. Met onder anderen een aantal jaren een speler genaamd Dietmar Hopp. Deze Hopp, één van de oprichters van softwaregigant SAP, besloot zijn club financieel te ondersteunen. Hoffenheim rukte flink op in de vaart der volkeren, wat in 2007 zelfs leidde tot promotie naar de Tweede Bundesliga. In het debuutjaar op dat niveau werd meteen promotie naar de Bundesliga bewerkstelligt. Dat niveau heeft de club tot op heden niet meer verlaten. Sterker nog, bij de winterstop in het eerste Bundesliga jaar (2008/2009) stond de club zelfs bovenaan en mocht zich tot “Herbstmeister” kronen. Even dacht heel Duitsland (inclusief de club uit München zelf), dat zich een geduchte concurrent voor Rekordmeister Bayern München had aangediend. Dat kon de ploeg echter niet waarmaken. Na een uiteindelijke zevende plaats in de eindrangschikking van dat seizoen, behaalde Hoffenheim pas afgelopen seizoen voor het eerst Europees voetbal. 

 

Waar veel Duitse clubs een grote schare supporters meenemen naar uitwedstrijden (een paar duizend fans is geen uitzondering), blijft het plukje Hoffenheim-fans in het uitvak beperkt tot ongeveer 200. Dit heeft uiteraard te maken met de geschiedenis van de club. Door het ontbreken van clubtraditie in het Duitse betaalde voetbal is er nog maar weinig fanpotentieel ontgonnen. De typische Duitse voetbalsfeer waarbij beide kampen tegen elkaar op zingen, is er deze middag daardoor helaas niet bij. Gelukkig zijn de Bremen-supporters vindingrijk. Waar de Ostkurve inzet met “Werder”, wordt dit door de rest van het stadion (met name de Westtibüne waar ook de Hoffenheim-aanhangers zitten) beantwoord met een luidruchtig “Bremen!”. Stil valt de harde kern achter het doel geen moment, waarbij ook onophoudelijk met vlaggen wordt gezwaaid.  

 

In de eerste helft vertonen beide ploegen weinig goed voetbal. Het duel speelt zich voornamelijk op het middenveld af, zonder dat er zich grote kansen voor één van de beide doelen voordoen. Hoffenheim heeft het betere van het spel en de gasten komen in de 39eminuut dan ook op voorsprong. Een afgeslagen corner wordt aan de linkerkant opgevangen door oud-Werder speler Serge Gnabry. De mee opgerukte centrumverdediger Benjamin Hübner knikt de bal achter doelman Jiri Pavlenka tegen de touwen. Werder Bremen tapt na rust uit een ander vaatje, zonder aanvankelijk veel gevaar te stichten. De Tsjech Theodor Gebre Selassie weet Hoffenheims keeper Oliver Baumann na 63 minuten via de onderkant van de lat te passeren. Lang leek de thuisploeg niet van deze gelijkmaker te kunnen genieten, want nog geen drie minuten later krijgt spits André Kramaric een niet te missen kans. Vanaf zes meter weet hij een voorzet vrij voor doelman Pavlenka echter niet te verzilveren. Een wereldredding van de keeper.

 

Beide ploegen spelen inmiddels op de winst. Werder komt daar nog het dichtst bij, als een inzet van Niklas Moisander via tegenstander Kevin Vogt op de paal belandt. Het duel eindigt in 1-1. Een terecht gelijkspel over 90 minuten. Na het laatste fluitsignaal stroomt het stadion langzaam leeg. Veel supporters zetten het bier drinken voort in een warme kroeg. Over twee weken tegen Hertha BSC zullen ze er weer zijn. Ongetwijfeld met ook weer enkele Nederlandse voetbalfans op de tribune.