Lyra Lierse

Elk seizoen is er een wedstrijd die er tussenuit springt. Dat is de match tegen Sporting Hasselt, de club die de voorgaande twee seizoenen een eigen docu had op televisie en ook veruit het grootste budget. Het is de club you love to hate en elk seizoen zijn ze ook torenhoog favoriet om kampioen te spelen. De vorige twee thuisontmoetingen waren nog op een zondagmiddag in Berlaar; dit zou de eerst keer zijn dat Lyra-Lierse ze in het eigen L’Avenirstadion kon bekampen. Het werd a night to remember.

Foto's: Gino van Looy

Voor het eerst in zjin korte bestaan was het L’Avenirstadion uitverkocht voor de clash tegen Hasselt, tot dan toe nog ongeslagen. Een mooie nazomeravond in oktober, met 2000 toeschouwers die hoopten op een zinderende avond en die ook zouden krijgen. De bezoekers begonnen indrukwekkend en versmachtten de thuisploeg; de trouwe schare fans zag al een doemscenario verschijnen. Maar de greep naar de Lyra-Lierse-keel leverde geen echt grote kansen op, wel veel energieverlies en na twintig minuten zakte het tempo. De thuisploeg stak de neus aan het venster en de eerste de beste aanval was raak. En hoe, middenvelder Schiltz werkte achter het steunbeen een voorzet over de achterlijn. Jammer genoeg gebeurde dat aan de kant van de Hasseltfans, maar de vreugde-uitbarsting was er niet minder om. De wedstrijd ging op en af, Hasselt herpakte zich, maar bij de thuisploeg keepte Sterckens een,nu ja, zeer sterke partij. De gelijkmaker hing in de lucht, maar de thuisploeg toonde karakter en overleefde. Een kwartier voor tijd kreeg Lyra-Lierse een hoekschop en kapitein en cultfiguur Maxim Volant knikte binnen voor de eigen kop. Er volgde een vreugde-explosie toen Max in de kop vloog en het ‘Maximus, Maximus’ de Lierse lucht vulde. Hasselt probeerde nog, maar Sterckens stond pal en het werd een mooie feestnacht in Lier.

De week erna zorgde topschutter Jordy Peffer met een hattrick voor een 2-4 zege in Merelbeke, en ook de drie volgende wedstrijden werden niet verloren, wat resulteerde in een serie van elf ongeslagen wedstrijden en een schitterende tweede plaats. Iedereen tevreden, zou je denken, maar dat was niet zo. Want inmiddels puilde de ziekenboeg uit met maar liefst elf geblesseerden. Dat gaf natuurlijk aan enkele jongeren van eigen kweek de kans om hun kunnen te tonen, en sommigen grepen die kans ook. De Lyra-Liersefans zien graag eigen jeugd doorbreken, maar de blessurelast werd wat veel en de eerste nederlaag kwam dichterbij. Op Dessel, een beetje zwart beest op verplaatsing, was ze een feit. Het werd 5-2 na een memorabele wedstrijd die ook had kunnen eindigen op 8-4 of 6-6. Maar het meest memorabele waren de Lyra-Liersefans: van minuut één tot minuut honderd maakten ze van een vol bezoekersvak een heksenketel en maakten ze er een thuiswedstrijd van. Ook na de wedstrijd werd in de thuiskantine verder gezongen en gefeest tot groot jolijt van de thuisfans die achteraf op sociale media de Lyra-Liersefans doopten tot beste amateurfans van het land. Groots in winst, nog grootser in een nederlaag. Was de veer gebroken? Het kon zo maar eens zijn, en zou ook niet onbegrijpelijk zijn. Een week later werd thuis verloren van de laatste in de stand, Diegem. Maar als het moeilijk gaat, moeten de echte vedetten opstaan. En dat deed de topschutter een week later in het zielloze Houtvenne, een prefab-aanhangsel van Westerlo. Amper thuissupporters, bezoekende fans die de kantine niet in mochten en druilerig herfstweer: alles om er een non-event van te maken. En dat was het de eerste helft ook. Tot Jordy Peffer vlak na rust de bal kreeg en vanaf de middenlijn zag dat de doelman ver uit zijn doel stond en met zijn mindere (nu ja ) linker van op 50 meter raak trof. Doelpunt van het jaar en die treffer bracht ook inspiratie, want Jordy deed er nog twee bij en voltooide zo zijn tweede hattrick van het seizoen.

Een week later was het in het altijd sfeervolle Thes een ander paar mouwen. De ploeg met de beste defensie gaf niks weg, scoorde er zelf eentje en won met 1-0. De kelk was nog niet tot op de bodem geleegd. Geblesseerden kwamen nog niet terug, integendeel. In de laatste wedstrijd voor de winterstop viel net voor rust de tweede doelman uit. Hij werd vervangen door de 18-jarige derde doelman die een bevredigend debuut maakte, maar de 1-3 nederlaag tegen Merelbeke ook niet kon voorkomen. Op het einde van de wedstrijd stonden er vijf spelers van 21 jaar of jonger op het veld, en het werd stilaan tijd voor de winterbreak.

De eerste wedstrijd van 2026 was op het veld van Zelzate. Het was precies even wennen voor de Lyra-Lierse-spelers, want er was wel voldoende inzet maar weinig inspiratie. Zelzate, dat er de vorige wedstrijd zeven gescoord had, kreeg nu weer tal van kansen, maar doelman Sterckens speelde opnieuw een sterke partij, zodat het 0-0 bleef. In de eerste thuiswedstrijd van 2026 werd Tienen partij gegeven. De heenmatch werd een spektakelstuk, in de volle zon gewonnen met 2-3, het winnende doelpunt van Peffer. Nu was het koud, het was ook niet echt een spektakelstuk tegen een defensief Tienen, maar sommige zaken veranderen niet: ook nu zorgde Peffer voor de winnende treffer. 

Zo staat Lyra-Lierse na negentien speeldagen op een mooie zesde plaats. De supporters vinden meer en meer de weg naar het mooie L’Avenirstadion, en als de geblesseerden opnieuw hun opwachting maken, kan het alleen maar beter gaan. Door de geblesseerden kregen veel jongeren hun kans en dat beklemtoont de filosofie van Lyra-Lierse om met zo veel mogelijk lokaal talent uit te groeien tot de grootste amateurclub van Vlaanderen.