Malmo Stadion

Het is 1956 en de voorbereidingen zijn in volle gang voor het iconische WK ’58, waar onder andere het Brazilië van Pele zijn opwachting zal maken (en in de finale zal winnen van het gastland), en daarom wordt er in Zweden druk gebouwd aan allerhande gloednieuwe stadions. Ook het zuidelijke Malmö zal een nieuw betonnen architectonisch meesterwerk krijgen, want het huidige Malmö IP is met zijn houten tribunes en façades niet geschikt voor de grootmachten die in de havenstad hun kunsten zullen gaan vertonen.

Foto's: Gijs van der Poel

Architecten Fritz Jaenecke en Sten Samuelsson worden aangesteld en de heren besluiten om twee zusterstadions te bouwen met voornamelijk betonnen elementen, golvende daken en sintelbanen. Een goed voorbeeld van Scandinavisch Modernisme, en met de golvende betonnen vormen ook duidelijk, alhoewel dit nooit als zodanig gedocumenteerd is, geïnspireerd op Oscar Niemeyer’s Braziliaans Modernisme (bekend van de stad Brasilia). Het Malmö Stadion krijgt een open karakter, terwijl het zusje, het Nya Ullevi in Goteborg een meer gesloten karakter krijgt. Niet alleen de architectuur van het stadion in Malmö is vernieuwend, ook de stedebouwkundige ruimtes om het stadion heen volgen deze patronen. Stadionområdet (de omgeving van het stadion) uit zich door veel symmetrie, groen en (uiteraard) ronde vormen. Precies zoals Niemeyer het zou hebben gewild.

Tijdens het WK deelt het Malmö Stadion de groepswedstrijden uit groep 1 (West-Duitsland, Noord-Ierland, Tsjecho-Slowakije en Argentinië) met het Olympiastadion in Helsingborg en Örjans Vall in Halmstad, waarna het in de kwartfinale er getuige van is dat West-Duitsland Joegoslavië verslaat met 1-0 door een doelpunt van Helmut Rahn. Het blijkt de start voor veel sportieve hoogtepunten. Niet alleen spelen Malmö FF, IFK Malmö en met enige regelmaat het Zweedse nationale team er hun thuiswedstrijden, ook op atletiek- en muziekgebied komen er de nodige legendes langs. Zo zijn de Amerikaanse supersterren Marion Jones en Maurice Greene op de sintelbaan te zien en springt Serhij Boebka er in 1991 een van zijn 35 wereldrecords met de polsstok. Daarnaast laten artiesten als Ozzy Osborne, Dolly Parton, Elton John, Kiss en Rod Stewart het stadion trillen op zijn grondvesten.

Verder lezen in Panenka 42, bestel hier.