Eintracht Braunschweig

Vier kameraden met seizoen-kaarten van FC Groningen verkennen de Fankultur bij Eintracht Braunschweig 1895, tijdens een 2. Bundesliga-match tegen het veel hoger geplaatste 1. FC Kaiserslautern (1900). De conclusie: Meer ‘Panenka’ wordt het niet.

Foto's: Bert Westerink, Arjan Janssens en Emiel Thomassen

Het spoornet rond onze verblijfplaats in de Harz functioneert pünktlich. Althans op zaterdag 29 november. Met elk stationnetje groeit gelb/blau aan en op stationsplein Braunschweig stroomt dat een zee van supporters in. Overstappen op het stadsvervoer blijkt een hoanetree (Gronings voor ‘kippeneindje’) en de rit is bij onze wedstrijdkaarten inbegrepen.

Vanuit de tram vallen in het stadscentrum een oud Slot en dito Domkerk op. Maar nieuwbouw domineert. Een manifestatie van het fatale oorlogseinde, 80 jaar geleden.

Bij de halte Eintrachtstadion priemen Flutlichtmasten schuin omhoog. Maar ook los van deze blikvanger beweeg je vanzelf mee de fanzone in. Die ligt deels op een afgesloten Strecke openbare weg. Vanonder opgetrokken rolluiken, de pui in clubkleuren, gaan Getränke over de toonbank. Statafels en retourkratjes voor geleegde flessen dienen de ontspannen sfeer. De momentane ranglijst, de Löwen staan voorlaatste, doet daar niks aan af. Kampioenskansen zijn wel het laatste motief voor de hier verzamelde schare.

Terwijl we het lokaal gebrouwen Wolters (1627) testen, ‘de 12’ niet eens in de klok nog, treffen we Chris en Branco. Beide langjarige Go Ahead-supporters kwamen hier al vaak en raakten bevriend met leden van Eintrachts Südkurve. Andere Duitse clubs bezoeken ze eveneens om de Fankultur. Eén keer lukte dat niet langs officiële weg voor een jubileumwedstrijd van VfL Osnabrück. Chris liet zich er niet door uit het veld slaan en schreef zich in bij een bejaardenoord ter plaatse. Het postbusnummer daarvan benutte hij vervolgens als adres in het e-mailverkeer met de club. Het leverde warempel twee kaarten op.

Kutte

Hier en daar gaan oudere supporters gehuld in de traditionele Kutte, het mouwloze spijkerjack met speldjes en clubvignetten. Maar op het stadionterrein belichaamt een heer in historisch kostuum een nog oudere Tradition. In zijn hand een vlag met Mutterstadt des deutschen Fussballs. Navraag leert dat hij een verbeelding is van Konrad Koch, volgens www.braunschweig.de een gymnasium-leraar die in 1874 het voetbal naar Duitsland bracht. En wel door zonder nadere introductie een uit Engeland meegetroonde voetbal, tussen leerlingen op het schoolplein te werpen. Een jaar later legde hij schriftelijk de ‘eerste Duitse voetbalregels’ vast. Het ontmoette niet enkel enthousiasme. De turnbond bespotte de snel opkomende sport als Fusslümmelei (voetgelummel) en Englische Krankheit. Nu eert de stad zijn beroemde inwoner met een Konrad Koch Stadion. En Eintracht dus met een reïncarnatie bij thuiswedstrijden. Tijdens de opkomst van de spelers zien we Konrad terug, vlagzwaaiend in de middencirkel.

Dit volledige artikel kun je lezen in Panenka 42, bestel hier.